BLOEMAERT

Lebuinus van Deventer

Apostel van Overijssel

De hier afgebeelde gravure van Lebuinus van Deventer is nummer 9 uit een serie van twaalf geestelijken uit Utrecht die gemaakt zijn door de familie Bloemaert in opdracht van de aartsbisschop van Utrecht.
Nadat Bonifatius was vermoord, zette Lebuinus het bekeringswerk in Nederland voort. De uit Ierland of Schotland afkomstige benedictijn wordt beschouwd als de men die het christendom naar de Saksische bevolking van de IJsselstreek heeft gebracht.
Eens eiste hij van de dorpelingen van Marklo (bij het huidige Porta Westfalica) dat ze zich zouden laten dopen. Dit optreden werd hem bijna fataal. Toen hij vermoedelijk in 777 in Deventer overleed, was zijn missie nog niet voltooid.

Mogelijk is Lebuinus dezelfde heilige als Livinus van Gent. Hun namen zijn etymologisch verwant aan de middeleeuwse naam Liafwin, het zijn tijdgenote missionarissen en over hem bestaat dezelfde legende van de uitgerukte tong. Ze delen bovendien dezelfde feestdag 12 november, maar Lebuinus heet de 'apostel van Overijssel', omdat hij niet Brabant, maar de IJsselstreek heeft bekeerd.
Zijn relieken zijn in Deventer in een zilveren kist bijgezet in een naar hem genoemde kerk, maar nu Broederenkerk heet, omdat het oorspronkelijk door Lebuinus gebouwde houten kerkje ook Lebuinuskerk heette. Deze is vervangen door de huidige protestantse Grote- of Lebuinuskerk.

Op de gravure draagt Lebuinus een kruis en een evangelieboek.

Abraham (1564/6-1651) (ontwerp) & Cornelis (±1603-1692) & Frederick Bloemaert (±1614-1690)
Heilige Lebuinus van Deventer (1635-50)
Gravure, 47 x 30 cm
Amsterdam - Rijksmuseum