Gedurfde compositie
Dit is een van de meest ongewone en opvallendste olieverfschilderijen van Waterhouse, gemaakt in de stijl van de prerafaëlieten.
Het lijk van Eulalia is dramatisch verkort en de sneeuw contrasteert met haar naakte vlees.
Zijn keuze voor deze compositie was riskant, maar het werkt: door het plaatsen van alle andere figuren naar de achtergrond, moeten kijkers hun blik wel werpen op het naakte lichaam.
Deze naaktheid was ook baanbrekend voor Waterhouse en zou hem waarschijnlijk kritiek opgeleverd hebben, ware het niet dat hij door zijn gevoelige behandeling van het onderwerp, het jeugdige van de heilige, en de historische context ontsnapte aan de pen van de critici.
Het oog van de kijker wordt ook getrokken naar het vermoorde meisje via de lans van de Romeinse soldaat die wijst naar de touwen waarmee zij aan het kruis was gebonden.
Merk op dat de duif die uit Eulalia's mond vloog bij haar dood bij Waterhouse een hele zwerm is geworden.
|
