KerkleraarPetrus werd in 1007 geboren in Ravenna uit een verarmde familie. Toen hij op zeer jonge leeftijd wees werd, bleef hij achter in handen van een broer in wiens huis hij als slaaf behandeld werd. Toen hij volwassen was, werd hij weggestuurd om varkens te hoeden. Damianus, een andere broer en priester in Ravenna, medelijden met hem en liet hem studeren. Aan deze broer dankt Petrus zijn bijnaam. In 1035 werd hij benedictijn en acht jaar later prior in Fonte Avellanan (bij Gubbio). Deze abdij was vermoedelijk gesticht door Romualdus van Ravenna. Rond 1040 schreef Petrus hier een Vita over zijn leermeester. Vele 'avellanisten' werden monnik onder hem, onder wie Rudolphus van Gubbio (17 oktober). In 1057 werd hij tegen zijn zin kardinaal en bisschop van Ostia. Hij studeerde, schreef strijdschriften, brieven, preken, heiligenlevens, hymnen en gedichten en reisde veel voor vier achtereenvolgende pausen. In zijn geschriften spaarde hij zijn eigen onhebbelijkheden als zijn neiging tot zottepraat, zijn opbruisende karakter en zijn neiging tot onzinnelijkheid niet. Dat laatste weet Petrus te overwinnen door denkbeeldige wandelingen op begraafplaatsen te maken om tot het besef te komen dat fris en bloeiend vlees aan bederf onderhevig is. Waar zich een graf bevindt, komt de lust niet op. Grote bewondering had hij voor Paternus van Abdinghof (Paderborn) (10 april). Hij reageerde tegen een overdreven kerkelijke censuur en het gebruik van een leger aan het pauselijke hof.Op zijn beurt schreef Johannes van Lodi (7 september) zijn Vita. In 1072 werd hij op de terugreis van Ravenna naar Rome door koorts opgehouden in Faenza, waar hij op 22 februsri stierf. Hij ligt daar begraven in de cisterciënzerkerk. Hoewel Petrus Damianus officieel nooit heilig is verklaard wordt hij wel sinds de 24e als heilige vereerd. Leo XIII riep hem wel tot kerkleraar uit. Andrea Barbiani heeft hem hier afgebeeld als kamergeleerde die hemelse inspiratie ontvangt bij het schrijven van een boek. Op de vloer liggen zijn bisschopsmijter en kardinaalshoed. Het Roomse Martelaarsboek herdenkt hem op 23 februari als lid van de orde van de camaldulensers, kardinaal en bisschop, belijder en kerkleraar. |
|
Andrea Barbiani (1708-1779)
San Pedro Damiano (18e eeuw) Ravenna - Biblioteca Communale Classense |
| 2016 Paul Verheijen / Nijmegen |