Paul Verheijen

MICHELANGELO

Blasius in de Sixtijnse kapel

Blasiuszegen

De heilige Blasius, wiens liturgische gedenkdag valt op 3 februari, is in katholieke kringen vooral bekend geworden door de zogenoemde Blasiuszegen, waarbij twee al dan niet brandende kaarsen gekruist om de keel van een gelovige werden gehouden om zodoende bescherming te bieden tegen alle mogelijke keelziekten.

Het Roomse Martelaarsboek brengt hem als volgt in herinnering:
Te Sebaste in Armenië het lijden van de heilige bisschop Blasius, martelaar. Hij verrichtte vele wonderen en werd onder de landvoogd Agricolaus eerst lange tijd gegeseld en aan een houten paal opgehangen, waarbij zijn vlees met ijzeren kammen werd vaneen gereten. Dan wierp men hem in een vunzige kerker en werd hij in een put gedompeld, waar hij echter ongedeerd uitkwam. Ten laatste is hij op bevel van dezelfde rechter tegelijk met twee knapen onthoofd. Doordat zeven vrouwen de bloeddruppels opvingen, die tijdens de foltering uit het lichaam vloeiden van deze martelaar, werden zij erkend als christin en zijn daarom na wrede martelingen, nog vóór hem met het zwaard omgebracht.
Volgens de Legenda Aurea bracht een vrouw haar zoon die dreigde te stikken in een visgraat naar Blasius die de zoon redde door gebed en handoplegging.
Een andere vrouw bezocht Blasius in de gevangenis, gearresteerd vanwege zijn geloof, en gaf hem een kaars.
Blasius droeg de vrouw op in elke kerk die aan hem gewijd is elk jaar een kaars te offeren om voor haar een zegen te zijn en voor allen die dit ook doen.
De vrouw deed wat Blasius haar had opgedragen en het bracht haar geluk en zegen.

De keelgenezing en de kaars werden in de traditie bij de Blasiuszegen met elkaar verbonden.
Michelangelo heeft Blasius met de ijzeren kammen herkenbaar afgebeeld.
Blasius behoort tot de zogenaamde veertien noodhelpers.