Paul Verheijen

REMBRANDT

Vroege lofzang

Vroeg werk

In de tempel van Jeruzalem krijgt de oude Simeon de pasgeboren Jezus in de armen.
Hij herkent in het kind zijn langverwachte Heiland en barst spontaan in een loflied uit.
Dit schilderij is een van de vroegste bijbelse voorstellingen die wij van Rembrandt kennen.
Rembrandt was 25 jaar en woonde toen in Leiden.
De bijbel was en bleef een belangrijke bron van inspiratie die hem voortdurend heeft beziggehouden.
De 'opdracht in de tempel', in aanwezigheid van Simeon en Hanna, was een van de verhalen die Rembrandt het meest na aan het hart lagen.
Rembrandt hield van het Bijbelverhaal en koos het tenminste negen keer als onderwerp.
Simeon knielt en heeft het kind Jezus in zijn armen genomen.
Naast hem zitten de verbaasd kijkende Maria en Jozef die de tortel en de duif tussen zijn knieën vasthoudt.
Profetes Hanna is door Rembrandt echter niet in de scène gezet.
Wel voegde hij een tempelpriester of mogelijk de hogepriester toe, die een handopleggend gebaar over ouders en kind maakt.
De groep bevindt zich voor een brede tempeltrap vol met tempelgangers.
Het kind Jezus is door Rembrandt volop in het licht afgebeeld en is dus ook letterlijk volgens de bijbeltekst de bron van het licht voor allen.

Willem IV

Het loflied werd in 1733 gekocht door stadhouder Willem IV.
Die had een voorkeur voor Rembrandts vroege, fijngeschilderde schilderijen - geheel volgens de 18de-eeuwse mode.
Hij hing het paneel op Paleis het Loo in Apeldoorn naast De jonge moeder van Gerrit Dou.
Thematisch passen de twee goed bij elkaar, maar de Dou heeft een ronde bovenkant.
Daarom kreeg Het loflied een ronde top.
Die is later weer verwijderd, maar de sporen zijn in de bovenhoeken nog te zien.
Rembrandt van Rijn (1606-1669)
Simeon in de tempel (1631)
Olieverf op paneel, 61 x 48 cm
Den Haag - Mauritshuis