Paul Verheijen

SIXTIJNSE KAPEL

Twee miljoen toeristen komen jaarlijks naar de Sixtijnse kapel in Vaticaanstad die zonder discussie de beroemdste kapel ter wereld te noemen is.
Het is er altijd druk en al slenterend in de Vaticaanse musea kom je ondanks de richtingaanwijzers toch nog vrij onverwacht de kapel binnen door een deur in de wand met het Laatste Ooordeel.
Bibliotheken vol zijn er geschreven over deze kapel, stapels foto's en dia's zijn er van de fresco's gemaakt, video's vol documentaires en ontelbare webpagina's op het internet.
De meeste toeristen bekijken de kapel met hun hoofd in de nek, omdat de fresco's van Michelangelo natuurlijk niet gemist mogen worden.
Giorgio Vasari in zijn Vite over deze fresco's:
Dit werk was en is voorwaar het lichtbaken waar onze kunst zich op richt: het is de schilderkunst van zo groot nut geweest, het heeft haar zoveel licht gebracht, dat het op zichzelf genoeg was om de wereld, die vele honderden jaren lang in duisternis had gelegen, te verlichten. Inderdaad hoeft geen enkele schilder nog op zoek te gaan naar iets nieuws, naar ongekende houdingen, naar ideeën voor de kledij van zijn figuren, naar nieuwe gelaatsuitdrukkingen, naar een keur van manieren om ontzagwekkende zaken te schilderen; immers, alle volmaaktheid die op dit gebied mogelijk is, heeft hij aan dit werk verleend. En heden ten dage doet het een ieder versteld staan die de figuren op hun juiste waarde weet te schatten: de volmaakte wijze waarop ze verkort zijn, het schitterende rondgaan van hun contouren, en de gratie, de slankheid en de goede verhoudingen die fraaie naakten eigen zijn.
De zijwanden met de Mozes- en Christuscycli liet paus Sixtus IV al eerder tussen 1481 en 1483 vervaardigen door kunstenaars uit verschillende regio's volgens Vasari onder leiding van Sandro Botticelli.

Voor de onderste laag ontwierp Rafael tien wandtapijten die bij hoge uitzondering in de kapel zelf te zien zijn.